|
|
|
BŁ. GHÉBRÉ MICHAŁ
Ghébré Michał urodził się w Dibo (zachodnia Etiopia) w 1791 r. Podjął życie monastyczne w klasztorze w Mertulé-Mariam. Studiował teologię w miejscach o wysokiej kulturze teologicznej, specjalizując się w teologii patrystycznej.
Abba [po chaldejsku: ojciec] Ghébré Michał postawił sobie w życiu dwa cele:
1. Zebrać i dogłębnie przeanalizować twierdzenia teologiczne i poszczególne odłamy Kościoła Prawosławnego
2. Żyć ideałem świętości poprzez praktykę surowej ascezy monastycznej.
Wyrażał swoje uprzedzenia w stosunku do Kościoła Katolickiego, mocno zakorzenione w duchowości, doktrynie i strukturach swojego Kościoła. Nie widział więc potrzeby jedności Kościoła.
Boża Opatrzność doprowadziła jednak do jego spotkania z św. Justynem de Jacobis, katolickim kapłanem, Misjonarzem ze Zgromadzenia św. Wincentego a Paulo. Oboje byli członkami delegacji utworzonej z wybranych mnichów i wpływowych ludzi Kościoła, udającej się do Kairu w Egipcie, aby wyjednać u tamtejszego patriarchy prawosławnego wyznaczenie patriarchy (Abuny) dla Kościoła w Etiopii (ówczesnej Abisynii).
Św. Justyn de Jacobis, poproszony przez miejscowego władcę o dołączenie do delegacji, przyjął zaproszenie pod warunkiem, że wszyscy jej członkowie udadzą się po zakończonej misji do Rzymu. Podróż ta i spotkanie z papieżem Grzegorzem XVI wywarły ogromne wrażenie i dostarczyły niemałych emocji oraz duchowej radości Abba Ghébré Michałowi. Z Rzymu podróżowali dalej do Neapolu, a następnie do Jerozolimy, aby wreszcie powrócić do domu.
Następne trzy lata upłynęły mu wśród wątpliwości, studiów, modlitwy, postów, debat teologicznych i konsultacji z mnichami o wysokiej reputacji i świątobliwym życiu. Ostatecznie, w 1843 r., wyznanie wiary katolickiej przyjął od Ghébré Michała Prefekt Apostolski - Justyn de Jacobis i przyjął go do swej niewielkiej wspólnoty. Po sześciu latach, w 1851 r., Abba Ghébré Michał został wyświęcony na kapłana jako członek Zgromadzenia Misji. Natychmiast zaangażował się w nawracanie na wiarę katolicką swych współziomków. Jego zapał, świętość życia, wyważona doktryna i nauczanie były kluczowymi narzędziami w przezwyciężaniu uprzedzeń wobec Kościoła Katolickiego. Dzięki jego wpływom, wielka liczba kandydatów ze środowiska monastycznego, stała się fundamentem dla przyszłego duchowieństwa katolickiego.
Charyzmat Ghébré Michała był tak znaczący, że patriarcha koptyjski i cesarz wszczęli prześladowania. Za namową hierarchy, cesarz Theodore uwięził zakonników i kapłanów nawróconych na wiarę katolicką. Byli bici i torturowani, celem wymuszenia na nich zaparcia się wiary. Patriarcha i cesarz byli jednak zawstydzeni ich siłą i wytrwałością. Abba Ghébré Michał prawie rok przecierpiał w więzieniu, a wszyscy, którzy się z nim spotykali, byli pod wrażeniem jego postawy, jednak z obawy przed prześladowaniami nie przyłączyli się w pełni do Kościoła.
W 1855 r. Abba Ghébré Michał został wezwany na przesłuchania przez samego cesarza, który namawiał go do powrotu na łono Kościoła koptyjskiego. Został poddany okrutnemu biczowaniu. Miesiąc później cesarz ponownie przesłuchiwał Ghébré Michała w obecności brytyjskiego ambasadora i skazał go na śmierć przez rozstrzelanie. Wobec apelu ambasadora i innych dygnitarzy zamienił wyrok śmierci na dożywotnie zakucie w żelazne kajdany. Dźwigając je na opuchniętych rękach i nogach, Abba Ghébré Michał był zmuszony podążać wszędzie za cesarzem.
Dnia 28 sierpnia 1855 r., zmarł jako męczennik nowo powstałego na tych ziemiach Kościoła Katolickiego, w okolicy Cerecca-Ghebaba (Ethiopia). Trudno wskazać miejsce, gdzie został wówczas pochowany.
Beatyfikacja miała miejsce 31 października 1926 r. Bł. Ghébré Michał stał się chwałą misji katolickiej prowadzonej przez św. Justyna. Jego męczeństwo oraz wyznanie wiary przez wielu innych kapłanów i świeckich świadczy o sukcesie i dojrzałości wiary tamtejszego ludu. Przylgnięcie do wiary katolickiej przez bł. Ghébré Michała było wielkie zarówno z teologicznego, ekumenicznego, jak i duchowego punktu widzenia.
(„Ghébré” przed imieniem świętego tłumaczy się w językach używanych w Etiopii i Erytrei jako „sługa”)
Bibliografia
1. Jean Coulbeaux – Vers la lumiere le B. Ghebremichael, Paryż 1926
2. Ernesto Cassinari, Il Beato Ghebremichael, Rzym 1926
3. Enrico Locattello. Venti due anni in Etiopia, Rzym 1939
|
|
|