|
|
|
„Dobry Pasterz zna swoje owce
i one Go znają.”
„Idzie On za zagubioną owcą” (J 10).
Tym Dobrym Pasterzem, który „daje życie za owce”, jest Chrystus. Jest On centrum i punktem odniesienia dla naszej duszpasterskiej posługi, której celem jest:
SPOTKANIE drugiego, tam gdzie się znajduje; bycie obecnym tam, gdzie cierpi; ROZPOZNAWANIE stanu, w jakim się znajduje; bycie uważnym na to, czym żyje; TOWARZYSZENIE i wspieranie każdego na jego własnej drodze.
|
|
 |
Dla realizowania tych celów angażujemy się w:
- duszpasterstwo parafialne: katecheza, przygotowanie do sakramentów i liturgii, towarzyszenie rodzinom w żałobie, wspieranie parafii, w których brakuje kapłanów;
- duszpasterstwo chorych: kapelania w szpitalach i domach opieki, odwiedzanie chorych, starszych i samotnych w ich domach;
- duszpasterstwo dzieci i młodzieży;
- duszpasterstwo ludzi z marginesu: więźniowie, cudzoziemcy, tułacze, migranci;
- towarzyszenie duchowe różnym grupom i ruchom w Kościele, jak również grupom należącym do Rodziny Wincentyńskiej (AIC, Konferencje św. Wincentego a Paulo, Młodzież Maryjna, itd.)
|
|
|