English Espa�ol Fran�ais Italiano Portugu�s Polski
Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo
Strona Główna
Kim Jesteśmy
Historia
Poczatki
Rozwój
Św. Wincenty a Paulo
Św. Ludwika de Marillac
Św. Katarzyna Labouré
Bł. Rozalia Rendu
Św. Elżbieta Seton
Św. Justyn de Jacobis
Św. Franciszek Régis Clet
Św. Jan Gabriel Perboyre
Bł. Fryderyk Ozanam
Św. Joanna-Antyda Thouret
Duchowość
Misja
Aktualności
Gdzie Jesteśmy
Pomóż Nam
KĄCIK MODLITWY
KĄCIK DZIECIĘCY


Prowincja
Hasło


Uwagi prawne

Web Development
by Maznet
Św. Katarzyna Labouré
Katarzyna przyszła na świat 2 maja 1806 r. w rodzinie wieśniaczej w Fain-les-Moutiers, w południowo-zachodniej części Montbard.


Jej matka umiera w wieku 42 lat. Dziewięcioletnia wówczas Katarzyna szuka schronienia w bezgranicznej miłości Matki Bożej: „To Ciebie obieram za swoją Matkę”, mówi Katarzyna do Maryi.

Maria Ludwika, jej starsza siostra, jest Siostrą Miłosierdzia. W 1828 r. Katarzyna, będąc tak blisko Sióstr w Hospicjum w Moutiers-Saint-Jean, myśli także o wstąpieniu do tej Wspólnoty. Ma 22 lata. Dla Katarzyny nadchodzi czas powiedzenia o swoim powołaniu ojcu. Jego odpowiedź jest natychmiastowa i oficjalna: „Nie wyjedziesz!” Chcąc za wszelką cenę odwrócić uwagę córki od jej planów, wysyła ją do jej brata Karola, właściciela restauracji w Paryżu.

Po wielkich wahaniach ojciec ostatecznie ustępuje. 21 kwietnia 1830 r. Katarzyna rozpoczyna Seminarium (nowicjat) w Domu Macierzystym przy ulicy du Bac w Paryżu. To właśnie tutaj, w kaplicy tego domu, miały miejsce objawienia Matki Bożej.
Opuszczając Seminarium, Siostra Katarzyna zostaje posłana do Przytułku Enghien, w Reuilly (dzielnicy Paryża), gdzie spędzi całe swoje życie w służbie starcom.

Objawienia stały się inspiracją dla życia służby Siostry Katarzyny. Dziewica Maryja odkryła przed nią oblicze Boga. Teraz Siostra Katarzyna uczy się Go rozpoznawać w tych, którzy cierpią.

„Poza wyjątkowymi objawieniami, ograniczającymi się do kilku miesięcy pobytu w Seminarium (kwiecień – grudzień 1830 r.), wizją Katarzyny było: widzieć Chrystusa w codziennym życiu, szczególnie w Ubogich, zgodnie ze słowami Ewangelii wg św. Mateusza:

„Byłem głodny, a daliście mi jeść…”
„Byłem chory i w więzieniu, a odwiedziliście mnie…”
„Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych,
Mnieście uczynili.” (Mt 25,37-41).
Siostra Katarzyna spędziła 46 lat w Reuilly, żyjąc w pokorze i służąc starcom. Była to rzeczywiście, jak powiedział Pius XII w czasie jej kanonizacji, „Święta obowiązku i milczenia!”

Zmarła w 1876 r., została pochowana w grobowcu pod kaplicą domu w Reuilly. W 1933 r. jej ciało zostało przeniesione do Domu Macierzystego i umieszczone w relikwiarzu u stóp ołtarza Matki Bożej w kaplicy przy ulicy du Bac. Habit, w który jest ubrana, jest taki sam, jaki Siostry Miłosierdzia nosiły aż do 1964 r.