Nowa misja w Uzbekistanie

Dnia 27 listopada 2020 r., w 190. rocznicę objawień Matki Bożej od Cudownego Medalika Zgromadzenie posłało nas na nową misję do Taszkentu, Uzbekistan, azjatyckiego kraju, który przez wiele lat pozostawał zamknięty i nieufny w stosunku do katolickich misjonarzy. To właśnie Niepokalanej zawierzamy nowopowstającą misję i tych wszystkich, do których Pan nas posyła.

Przez pierwsze 14 dni byłyśmy zamknięte w naszym mieszkaniu, w bloku, ze względu na obowiązkową kwarantannę po przekroczeniu granicy. Ten czas spędziłyśmy na porządkowaniu otrzymanego mieszkania wg potrzeby naszej wspólnoty. 

Po tym okresie odizolowania, rozpoczęłyśmy posługę od włączenia się w animację niedzielnej oprawy liturgicznej w Katedrze oraz katechez dla różnych grup wiekowych, na którą uczęszcza ok. od 60 do 100 osób ze stolicy i okolic. Po Mszy Świętej dzieci oprócz katechezy mają także czas wspólnych zabaw, a młodzież spotyka się na wspólnym „uwielbianiu Pana”.

Następne dni to poszukiwanie i odwiedzanie ubogich parafian w ich domach. Dane było nam poznać chłopca i tatę, którzy mieszkają w pomieszczeniu gospodarczym o powierzchni 2 m2. Do starszego małżeństwa zawiózł nas Ks. Biskup, by poznać ich historię ubogiego życia. Szczególną troską objęłyśmy ubogie, niepełnosprawne dzieci i ich rodziny. Nie mają oni pomocy ze strony państwa i zostają bez środków do życia, bez lekarstw i rehabilitacji. Pan sam nas prowadzi do tych, którzy najbardziej potrzebują pomocy.

W styczniu, gdy była przerwa od zajęć szkolnych, zorganizowałyśmy „Ferie z Bogiem” dla dzieci i drugą serię dla młodzieży. Z dnia na dzień przychodziło coraz więcej dzieci. Młodzież przybyła nie tylko ze stolicy, ale także z oddalonych nawet o 1000 km wiosek. Spotkania rozpoczynały się o godz. 10.00 wspólnym posiłkiem, a kończyły o godzinie 16.00. Nie brakowało wspólnej modlitwy, Adoracji, radości, zabawy i robótek ręcznych, a także zajęć kulinarnych, by wspólnie przygotować posiłek, a także dobrej rozgrzewki przy wesołej muzyce. Jedno z dzieci w czasie modlitwy powiedziało taką intencję: „Panie Boże spraw, proszę, aby te półkolonie się nie kończyły”, wyrażało to pragnienie wielu dzieci, które chciały dalej przychodzić do nas.

To doświadczenie zachęciło nas do realizacji marzenia dzieci – otwarcia świetlicy, która może być otwarta dla nich i w ciągu tygodnia. Gdy przyjechałyśmy do Uzbekistanu mówiono nam, że na świetlicę nie będą przychodzić dzieci, bo mieszkają daleko a droga jest niebezpieczna. Jednak po feriach postanowiłyśmy spróbować, zawierzając to Bogu, by wypełniła się w tym Jego Wola.

Ksiądz Biskup Jerzy Maculewicz udostępnił pomieszczenia w salkach przy Katedrze i z błogosławieństwem Bożym rozpoczęłyśmy… Na pierwsze spotkanie przybyło 9 dzieci, które otrzymały dokument mówiący o zgodzie rodziców na taką formę spotkań. Obecnie przychodzi do świetlicy ok. 30 dzieci. Otrzymują one posiłek, spotykają się na wspólnej zabawie, integracyjnych grach stołowych, zajęciach gitarowych, tanecznych, artystycznych, pogadankach religijnych i edukacyjnych. Dla dzieci jest to czas, w którym czują się kochane i akceptowane, na ten czas mają zapewnione bezpieczeństwo i chociaż na chwilę zapominają o trudnych sytuacjach w domu. Tutaj mogą zaspokoić głód, który niestety dokucza im w domu.

Prosimy św. Wincentego, by dodawał nam siły i odwagi do podejmowania nowych wyzwań i szukania tych, którzy zepchnięci są na margines społeczeństwa, by przez naszą posługę mogli poczuć, że są prawdziwie dziećmi samego Boga.

Powiązane artykuły

Bliskiego Wschodu

Czułość Boga

Sześć krajów Prowincji Bliskiego Wschodu ma swoje korzenie w Biblii: „Cyrus, król Persji [dzisiejszy IRAN], otrzymuje zadanie zbudowania domu dla

Czytaj więcej…